In Mommy Persoonlijk Zwangerschap

Mag ik even je zwangere buik aanraken?



"Mag ik even je zwangere buik aanraken?" Het is iets heel bijzonders, het proces van een zwangerschap. Alle veranderingen die ik de afgelopen weken al heb doorgemaakt. Een babybuikje die steeds een beetje groeit. Kleding dat niet meer lekker zit en de hormonen gieren door mijn lijf. Maar die ene vraag, daar loop ik toch wel even tegen aan..

Veranderingen van je lichaam
Het zal wel aan mij liggen, maar je gaat als zwangere vrouw door een heel proces heen. Ik heb er best een tijdje over gedaan om een paar jaar geleden 12 kilo af te vallen en een gezonde levensstijl er aan over te houden. Een zwangerschap is dan best pittig als je "wat plattere buik" gevuld wordt met een wonder. Iets waar ik ontzettend trots op ben, begrijp me niet verkeerd. Maar het is toch ook lastig want je hebt niet van het een op het andere moment een mooi zwangerschapsbuikje. Zo iets kost tijd. Waarbij ik toch een paar weken het gevoel had dat ik gewoon weer dik werd. Waarop ik lieve familie heb die soms grapjes maakte van "hey dikke", leuk hoor maar met die hormonen kan ik dat even niet hebben. Grappig maar nee bedankt. Ondanks dat ze het absoluut niet zo bedoelde en ik weet wie het zegt.

Babybuikje
Op het moment met 16 weken zwangerschap kan je niet meer om mijn buikje heen. Het is niet dat het al heel erg is maar met de juiste passende kleding valt hij wel op. Zo zijn jurkjes die mooi aansluiten nu echt geweldig, vind ik zelf. Ik laat denk ik voorlopig mijn spijkerbroeken en korte broeken maar in de kast hangen. Het verstellen van mijn gulp en knoopjes is niet meer te redden met een elastiekje, helaas.

De vraag "mag ik even je zwangere buik aanraken?" 
Het scenario waarbij je staat te praten met iemand en ze vragen hoe het met je gaat. Ontzettend lief al die interesse maar voor ik het weet legt iemand zomaar zonder te vragen zijn hand op mijn buik. Ik schrik er op dat moment eigenlijk van. Zonder dat ik snel achteruit kan springen of kan zeggen dat ik het liever niet heb is het al te laat. Iemand raakt met goeie bedoelingen mijn buik aan maar de rillingen aan over mijn hele lijf. Ik ben er stil van.

Zelf zou ik denk ik niet zomaar iemand aanraken in welk scenario dan ook. Het is altijd een stuk privacy wat je moet doorbreken. Toestemming vragen is wel op zijn plaats vind ik zelf. Als het gevraagd wordt zou ik nog wel ja kunnen zeggen. Mits ik me er op dat moment okay bij voel. Ik ben zo in staat om nee te zeggen, liever even niet.

Vrouwen en hun buik zijn denk ik altijd al wel een gevoelig dingetje geweest. Ik was me er vroeger eigenlijk niet zo bewust van. Tot dat ik zoveel gewicht verloor, meer ging letten op mijn kleding en mijn houding. Je bent dan bewuster bezig met een gezonde levensstijl en mijn buik is dan wel een dingetje. Het idee dat je nu per week tot wel 500 gram kan aankomen is ook lastig voor me.

Eerst maar even vragen.. Ik doe het met liefde, kan niet wachten tot ik samen met Dylan een prachtig wondertje op de wereld mag zetten in januari. Maar ik hoop toch dat men de komende maanden wellicht de moeite kan doen om op zijn minst die ene vraag te stellen voor dat ik en wellicht andere zwangere vrouwen de rest van de dag met een halve hart verzwakking rondlopen omdat iemand je buik zomaar aanraakt. Heel persoonlijk maar niet geheel onbelangrijk.

Liefs, Kirsten

Gerelateerde artikels

1 reacties: